روش ختم سوره یاسین که به قلب قرآن شهرت دارد

آية الله مرحوم سيد محمد باقر فقيهي (قدس سره) از عالمان بزرگ و زاهد وارسته شهر اصفهان، كه در سال 1349شمسي دارفاني را وداع گفتند و به ديار باقي شتافتند، مرجع امور ديني عموم مردم شهر اصفهان به شمار مي رفتند و در آنجا از مقام و موقع برتر معنوي و ديني برخوردار بودند.

آن شخصيت علمي و ملكوتي آن چنان مقبول همگان بود كه مردم در تشييع جنازه ايشان به صورتي كم نظير حضور به هم رساندند و به آن عالم پارسا اداي احترام كردند.

 از آن عالم بزرگوار و عالي مقام دستورالعملي در باب سوره «ياسين» به غنيمت، به ما رسيده است كه آن را عيناً يادآور مي شويم. اميد است كه ان شاء الله همگان از آن بهره مند گردند:

 طريقه ختم

وضوي كامل بگيريد و رو به قبله صد مرتبه بگوييد: «اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم» سپس به خواندن اين سوره ‍ياسين بپردازيد و در سه قسمت از آن، حاجت خود را از نظر بگذارنيد.

اول، در عبارت «امام مبين»،

دوم، در عبارت «في فلك يسبحون»

و سوّم، در عبارت «سلام قولاً من رب رحيم»

و اين آيه را سي و چهار مرتبه يا چهارده مرتبه يا هفت مرتبه تكرار نماييد

و بقيه سوره را تمام كنيد، سپس اين دعا را بخوانيد:

«سُبحانَ المُفَرِّجِ عَن كُلِّ مَحزونٍ، سُبحانَ المُخَلِّصِ عَن كُلِّ مَسجُون، سُبحانَ المُنَفِّسِ عَن كُلِّ مَديون، سُبحانَ العالِمِ عَن كُلِّ مَكنُونٍ سُبحانَ مَن جَعَلَ خَزائِـنُهُ بَينَ الكافِ و النُّونِ، سُبحانَ مَن إذا اَرادَ شَيئاً أن يقُولَ لَهُ كُن فَيكُون سُبحانَ الَّذي بِيدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَئ وَ اليه تُرجَعُونَ» پس بگوييد:

«اللّهمّ افتَح لي ابوابَ رَحمَتِكَ و اَبوابَ خَزائِـنِكَ، بِحَقِّ سُورَةِ يس وَ بِفَضلِكَ وَ كَرَمِكَ يا اَرحَمَ الرّاحِمينَ» پس، صد مرتبه اين دعا را تكرار نماييد: «يا مُفَرِّجَ الهَمِّ فَرّج» بعد از آن، حاجت خود را، از خداوند عالم طلب نماييد.

آثار اعجاب انگیز سوره یاسین

ياسين در بردارنده ي آثار اعجاب انگيز فراواني است كه مي توان در ثنا و ستايش آن گفت:

1. «ياسين»، مرتفع ساختن بن بست هاي زندگي؛

2. «ياسين»، كليد گشودن درهاي بسته؛

3. «ياسين»، آسان كردن امور دشوار و صعب؛

4. «ياسين»، نجات از رنج، آلام، تنگنا، فقر و فلاكت؛

5. «ياسين»، زدودن نگراني و اضطراب از روح و روان؛

6. «ياسين»، يار و ياور هميشگي و در همه حال؛

7. «ياسين»، فرياد رس سريع، در لحظه نياز؛

8. «ياسين»، نور دل و آرامش روح و چراغ راه؛

9. «ياسين»، چاره بيچارگان و پناه بي پناهان؛

10. «ياسين»، حلال مشكلات و برطرف كننده گرفتاري ها؛

11. «ياسين»، نردبان رسيدن به مراحل رشد و كمال؛

12. «ياسين»، يعني گذشتن از دنياي تاريك مادي و پشت سر نهادن آن؛

13. «ياسين»، روي آوردن به عالم نور و زيبايي و محبت و جمال و جلال؛

14. «ياسين»، داشتن وسيله ي تقرب و رسيدن به هدف؛

15. «ياسين»، مظهر توكل و توحيد و بندگي؛

16. «ياسين»، صيقل دهنده ي روح و زداينده ي زنگارهاي دل؛

17. «ياسين»، آشكار ديدن قدرت و دست غيب پروردگار؛

18. «ياسين»، خورشيد شب و ياور روز؛

19. «ياسين»، آب حيات و چشمه ي جوشان حقيقت؛

20. «ياسين»، كوري چشم دشمنان كينه توز و بستن زبان و دهان بدخواهان؛

21. «ياسين»، بركت علم و مال و عمر.

22. «ياسين»؛يعني تابيدن نور خدا بر صفحه ي دل و بر صحنه ي زندگي.

23. «ياسين»، آسودگي روان انسان، از بخل و حسد و صفات آزار دهنده.

24. «ياسين»، همدم سالكان و مقصد عارفان.

25. «ياسين»، دلگشا، دل ربا و انيس و مونس تنهايي.

26. «ياسين»، رسوا كننده ي دشمنان و خنثي كننده ي نقشه هاي شوم آنان.

27. «ياسين»، بودن در ميان مردم و نبودن با آنان.

28. «ياسين»، همراه بودن با خيل فرشتگان در زندگي.

29. «ياسين»، بيدار شدن از خواب غفلت و سوختن در آتش فراق.

30. «ياسين»، اميد و نشاط و سرور و شيدايي، در همه حال.

31. «ياسين»، غصه ي مردم گرفتار خوردن، كه چرا با «ياسين» آشنايي ندارند.

32. «ياسين»، همنشيني با مهربان ترين و غمخوارترين و باوفاترين فرشتگان خدا.

33. «ياسين»، موجب سرافكندگي و شرمساري دشمنان.

34. «ياسين»، سرمايه ي جاودانه، دريغا كه بي بهره ايم.

35. «ياسين»، درياي زيبايي، دريغا كه نابيناييم.

36. «ياسين»، صداي رساي مهر و عطوفت، دريغا كه ناشنواييم.

به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سوره یاسین

شأن نزول سوره مبارکه ياسين

شأن نزول سوره مبارکه ياسين

از جمله فضايل خانه پيامبر اكرم(ص) و حضرت خديجه(س) نزول قلب قرآن؛ يعني سوره ی­ ياسين، در آن خانه بود.

همچنين در روايات آمده است كه روزي پيامبر(ص)، در خانه خويش حضور داشتند كه ناگهان، همهمه و سر و صدايي، از پشت در به گوش مباركشان می رسد. به منظور پي بردن به علت سر و صدا، خود را به پشت در مي رسانند و آرام، از روزنه در، نظري به بيرون مي افكنند . ديدند كه كفار قريش و عده اي از دشمنان ايشان به قصد كشتن آن حضرت، اجتماع كرده و با خشم، ناسزا مي گويند. رسول خدا (ص)، با ديدن چهره هايي كه از شدت غضب، به سرخي گراييده بود، به مقصود آنان پي مي برند و لحظه اي درنگ مي كنند كه چه بايد كرد؟ در خانه بمانم؟ تا كي؟ بيرون بروم يا خير؟

در حالي كه رسول خدا(ص) در خانه قدم مي زدند، جبرئيل به محضر ايشان شرفياب مي شود و سوره ی «ياسين» را، بر حضرت تلاوت مي كند، سپس از پيامبر(ص) می خواهد كه آيات اين سوره ي شريف را، با خود  بخوانند و از خانه بيرون روند. رسول خدا (ص) نيز  بي هيچ درنگي، گفته  فرشته وحي را كه در حقيقت امر خداوند بود، اجرا مي فرمايند و در حالي كه آيات سوره ي «ياسين» را مي خواندند، از خانه خارج مي شوند، اما گويي كافران و دشمنان، آن حضرت را نمي بينند. پيامبر(ص) نيز آهسته، گام بر مي دارند، و در كنار آنان مي ايستند و به ايشان نگاه مي كنند. سپس مشتي خاك بر مي دارند و بر سر و روي ايشان مي پاشند ـ شايد اين خاك، خاك مرگ بود؛ چرا كه همه ي آنان در جنگ بدر كشته شدندـ1 در عين حال مشركان، خاك را مي ديدند، لكن پيامبر(ص) را نمي ديدند و بدون تعجب از ريخته شدن خاك بر سر و رويشان، آن را از چهره ي خود پاك مي كردند و همچنان، به حضرت ناسزا مي گفتند. نتيجتاً رسول خدا(ص) بدون هيچ خطري به مسجدالحرام مي روند. فردي كه از مقابل آن جمعيت عبور مي كرد، از آنان مي پرسد: براي چه اين جا نشسته ايد؟ پاسخ مي­دهند: آمده­ايم تا كار محمد(ص) را يكسره كنيم. آن مرد مي­گويد: چه نشسته ايد كه ايشان را در مسجد الحرام ديده ام! آنان شرمگين و شكست خورده، به يكديگر نگاه مي كنند و آنجا را ترك مي گويند.2

نگاه به اين رخداد، يادآور دو مطلب است: يكي حادثه اي كه موجب نزول سوره «ياسين» و شأن نزول آن را يادآور شده است و ديگري ـ كه حائز اهميت بسيار است ـ كاركرد و اعجاز آفريني «ياسين»، در ابتداي نزول آن است. سوره اي كه از همان ابتدا كه بر زبان پيامبر(ص) جاري شده، اعجاز آفريده و سبب حل مشكلات بسياري شده است؛ اين شأن و مرتبت، تنها مختص آن روز و آن واقعه نبوده، بلکه قرائت اين سوره همواره مشكل گشا بوده است.

«ياسين» پيوسته در بردارنده آثاري اعجاب انگيز و فراوان بوده است، از جمله: مرتفع ساختن بن بست هاي زندگي، آسان نمودن امور شاق و دشوار، گشودن درهاي بسته، كليد گشايش در گرفتاري ها، نشان دادن راه نجات از رنج و تنگنا و فقر و فلاكت، بركت بخشي به علم و مال و عمر، تاباندن نظر لطف و رحمت خدا بر صفحه دل و بر صحنه زندگي، فرياد رس سريع در لحظه هاي نياز، رسوا نمودن دشمنان و خنثي كردن نقشه هاي شوم آنان.

شأن نزول سوره ياسين يادآور ماجراي ديگري از پيامبر بزرگوار اسلام(ص) و همان ماجراي «ليلة المبيت» است.

ماجراي ليلة المبيت از اين قرار است كه وقتي خبر پيمان پيامبر(ص) با مردم يثرب به منظور تشكيل حكومت اسلامي به مشركان مكه مي رسد، آنان به منظور جلوگيري از عزيمت پيامبر(ص) به اين شهر، در «دارالندوه»، جمع مي­شوند و تصميم مي­گيرند كه افرادي از خانواده هاي قريش، به اتفاق و در يك شب، به كشتن ايشان اقدام كنند. آنان در شب هجرت، بيرون خانه پيامبر(ص) اجتماع و آن خانه را محاصره مي كنند.

رسول گرامي(ص) كه پيش تر، به خواست خدا، از اين مسئله باخبر شده بودند، آن را با علي(ع) در ميان مي گذارند و ايشان هم مي پذيرند كه آن شب را به جاي پيامبر(ص) در بستر مباركشان بخوابند و برد يماني سبز رنگ آن حضرت را بر سرشان بكشند، تا كسي متوجه نشود كه علي(ع) محمد(ص) نيست به اين ترتيب، پيامبر(ص) از غفلت مشركان استفاده مي كنند و در همان شب به سوي مدينه هجرت مي فرمايند.

صبحگاه، وقتي علي(ع) از جاي خود بر مي خيزند و مشركان مكه متوجه مي شوند كه رسول خدا(ص) از دسترس ايشان خارج شده، با تعجب و خشم از علي(ع)مي پرسند كه محمد(ص) كجاست؟

ايشان فرمود: شما گفتيد از شهرتان بيرون رود، او هم بيرون رفت. مشركان در آن لحظه علي(ع) را رها مي كنند و به جستو­جوي رسول خدا(ص) مي پردازند، اما در مسير هجرت هم با امداد هاي غيبي، آنان نتوانستند پيامبر خدا را بيابند و ايشان به سلامت، به يثرب رسيدند.

هدف از نقل اين داستان، بيان مشابهت ماجراي ليلة المبيت و ماجراي نزول سوره ی ياسين است كه در اين جريان، سوره ي ياسین، پيامبر(ص) را از چنگال مشركان نجات داد و در ليلة المبيت، انسان كامل، يعني حضرت علي(ع).

اگر به كاركرد اين دو بنگريم، به پيوندي ويژه ميان انسان كامل كه قلب عالم امكان و سوره ي ياسين كه قلب قرآن است، پي مي بريم و در مي يابيم كه هر فضيلتي كه براي سوره ياسين بيان شود، براي امامان معصوم(ع) نيز شايان ذكر است و هر معجزه و كرامتي كه از امامان معصوم(ع) ديده ايم، در سوره ياسين هم مي توانيم مشاهده كنيم.

گفتني است كه در ماجراي ليلة المبيت نيز سوره ياسين بي­تاثير نبوده است چرا كه وقتي رسول خدا(ص) پنهاني از خانه خارج مي شدند، آيه 9 سوره ياسين ﴿و جعلنا من بين ايديهم سداً و من خلفهم سداً فاغشيناهم فهم لايبصرون﴾را تلاوت مي فرمودند.

 

 منبع: پایگاه اطلاع رسانی سوره یاسین


1.عن ابن عباس قال: اجتمعت قريش بباب النبي –صلی الله علیه و آله و سلم- ينتظرون خروجه ليؤذوه، فشقّ ذلك فأتاه جبرئيل بسورة ياسين و أمره بالخروج عليهم، فأخذ كفّاً من تراب و خرج و هو يقرأها و يذرّ التراب علي رؤوسهم، فما رأوه حتي جاوز فجعل احدهم يلمس رأسه فيجد التراب و جاء بعضهم فقال: ما يجلسكم؟ قالوا: ننتظر محمداً،فقال: لقد رأيته داخل المسجد، قال: قوموا فقد سحركم (بحارالانوار، چاپ ايران، ج 92/ 294)

 2. عن عبدالله بن مسعود: أن قريشاً اجتمعوا بباب النبي –صلی الله علیه و آله وسلم - فخرح اليهم فطرح التراب علي رؤوسهم و هم لا يبصرونه قال عبدالله هم الذين سحبوا في القليب، قليب البدر(مجمع البيان، ج 4/416)

ختم سوره یاسین برای رفع حاجت

روش ختم سوره یاسین که به قلب قرآن شهرت دارد:

آية الله مرحوم سيد محمد باقر فقيهي (قدس سره) از عالمان بزرگ و زاهد وارسته شهر اصفهان، كه در سال 1349شمسي دارفاني را وداع گفتند و به ديار باقي شتافتند، مرجع امور ديني عموم مردم شهر اصفهان به شمار مي رفتند و در آنجا از مقام و موقع برتر معنوي و ديني برخوردار بودند.

آن شخصيت علمي و ملكوتي آن چنان مقبول همگان بود كه مردم در تشييع جنازه ايشان به صورتي كم نظير حضور به هم رساندند و به آن عالم پارسا اداي احترام كردند.

 از آن عالم بزرگوار و عالي مقام دستورالعملي در باب سوره «ياسين» به غنيمت، به ما رسيده است كه آن را عيناً يادآور مي شويم. اميد است كه ان شاء الله همگان از آن بهره مند گردند:

 طريقه ختم

وضوي كامل بگيريد و رو به قبله صد مرتبه بگوييد: «اللهم صل علي محمد و آل

محمد و عجل فرجهم» سپس به خواندن اين سوره ‍ياسين بپردازيد و در سه

قسمت از آن، حاجت خود را از نظر بگذارنيد.

اول، در عبارت «امام مبين»، دوم، در عبارت «في فلك يسبحون» و سوّم، در عبارت

«سلام قولاً من رب رحيم» و اين آيه را سي و چهار مرتبه يا چهارده مرتبه يا هفت

مرتبه تكرار نماييد و بقيه سوره را تمام كنيد، سپس اين دعا را بخوانيد:

«سُبحانَ المُفَرِّجِ عَن كُلِّ مَحزونٍ، سُبحانَ المُخَلِّصِ عَن كُلِّ مَسجُون، سُبحانَ المُنَفِّسِ

عَن كُلِّ مَديون، سُبحانَ العالِمِ عَن كُلِّ مَكنُونٍ سُبحانَ مَن جَعَلَ خَزائِـنُهُ بَينَ الكافِ و

النُّونِ، سُبحانَ مَن إذا اَرادَ شَيئاً أن يقُولَ لَهُ كُن فَيكُون سُبحانَ الَّذي بِيدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ

شَئ وَ اليه تُرجَعُونَ» پس بگوييد:

«اللّهمّ افتَح لي ابوابَ رَحمَتِكَ و اَبوابَ خَزائِـنِكَ، بِحَقِّ سُورَةِ يس وَ بِفَضلِكَ وَ كَرَمِكَ يا

اَرحَمَ الرّاحِمينَ» پس، صد مرتبه اين دعا را تكرار نماييد: «يا مُفَرِّجَ الهَمِّ فَرّج» بعد از

آن، حاجت خود را، از خداوند عالم طلب نماييد.

 منبع: پایگاه اطلاع رسانی سوره یاسین