تابش قطره

چون بود تو را  آه  نفس گير به سينه      دعوت ز تو كردند بيايى به مدينه

اى زائر دل سوخته شهر مدينه              اى عطر سرشك تو روان بهر مدينه

اى داشته بر آل نبى عرض ارادت         اين شهر بود شهر نبى شهر عبادت

   اى دوست نگهدار ز جان حُرمت او را     در هر قدمى بوسه بزن تربت او را