ما را مهمان خود می خواند و اکرام ما را بر خود واجب می گرداند . وما خسته بی رمق تر از هر زمان در حالیکه حرارت آتش گناهانمان ، خنکی و طراوت از دلهایمان ربوده است چشم انتظار مهمانی او هستیم.

خدا را بخاطر توفیق در این بزم شورانگیز شکرو سپاس می گوئیم و اولین شباهت به فرشتگان که نخوردن و نیاشامیدن است در ما ظهور می کند.

چشممان سبک می شود . اندرون که از طعام خالی شد نور معرفت در آن دیده می شود . سپس ندایی دیگر تو را به مهمانی خاص تر فرا می خواند. “ لعلکم تتقون “  در این ضیافت همه از یک رتبه و درجه برخوردار نیستند. برخی مهمانان ویژه اند و جایگاهی خاص دارند . آنانکه اعضاء  و جوارحشان را جمیعا روزه کردند. چشمشان، گوششان  و زبانشان را متذکر شدند که این حضور ، دقتی خاص می طلبد پس به هوش باشید و مراقب تا خطائی از شما سر نزند و از چشم صاحبخانه نیفتید.

آنان حتی ذکر و یاد عزیزانشان را هم به فراموشی می سپارند، آنچه دلشان می خواست از آن روگردان شدند و تمام صورت خود را متوجه خلاق جمیل می کنند. و آن حنان منان که رحمتش را دو چندان کرده ، ناز بنده را می خرد او را در آغوش می کشد و روح و جانش را از خستگیها و ویژگیها می شوید و جانش را جلا می دهد. تا شب قدر.....

شب قدر شب اندازه گیری است، مادری که هر سال قد فرزندش را علامت می زند و از رشد او به هیجان می افتد را دیده ای ؟

خدای ما هر سال مارا اندازه می گیرد تا ببیند بنده اش چقدر بزرگ شده است ؟ چه رشدی کرده است؟ و چه درجاتی از وجود را دارا شده است ؟ متناسب با رشدی که کرده برای سال بعدش برنامه ریزی کند. شاید او باید به کلاس بالاتر رود پس معلمی می خواهد و کلاس متناسب با آن.

شاید این بنده آماده دریافت روزیهای معنوی جدیدی است. و این قدر و اندازه ها به دست امام زمان اندازه گیری می شود. او همچون مادری دلسوز به فرزند خردسال دقیقا مراقب است تا اگر لیاقت و شایستگی جدیدی را استدعا داریم عطایمان نماید. کاش خدا یادمان می داد تا شب قدر چه بخواهیم و دعایمان کدامین روزی جدید باشد " ان خیرالزاد التقوی " تقوا زاد و توشه ای است که خدا آن را برای ما بهترین معرفی کرده است. همان که در ابتدای رمضان وعده اش را داد . " کتب علیکم الصیام... لعلکم تتقون " خب پس ، هم خواهان کلاسهای برتر تقوا شویم . تقوا از چه؟ از گناهی که جهنمیان را بدانها می سوزانند؟ ما که سالهاست ازآن بری هستیم. چرا این تقوای ما موجب وصال ما و امام زمانمان نمی شود. معلوم است کلاسمان پائین است و هنوز باید کلاسهای بالاتر را بگذرانیم.

حالا وقت آن است که به جستجوی بی تقوائیهای درونمان بپردازیم. باید خوب خوب مراقب باشیم . مراقبت یعنی گردن کشیدن همچون مراقبانی که سر جلسه امتحان گردن می کشند تا مبادا دانش آموزان تقلب کنند. حالا که در تکاپوی یافتن نقطه ضعفها هستی به هر کارت شک کن . دنبال گناهان درشت نباش شیطان کلاس اولی نیست تا تو را با دزدی ،قتل، زنا، دروغ،و... بفریبد بلکه با مقدمات اولیه ی آنها می فریبد. چاقوی تیز کنکاش را بردار و دل هر ثوابت را بشکاف ، نکند گناهی بود .که شیطان به پوشش ثواب به خوردت داده باشد به نجواهای درونت گوش کن هنگام تصمیماتت چند بار نظر مردم را مجسم کردی و یکبار هم به نگاه امام زمانت که دائما نظاره گر توست توجه نکردی ؟ مدام برای توجیه کارهایت بهانه تراشیدی غافل از آن که امامت از دلت هم آگاه است. وقتی در حین جراحی اعمالت به غده های سرطانی ، نفاق، ریا، لذت نفس و ... رسیدی حالا زمان رفتن به کلاس برتر تقواست. از خدا کمک می گیریم تا آن بی تقوایی را رفع کند و.

چه زمان بهتر از رمضان ! رمضان یعنی گدازنده سوزاننده حتما قرار است همین غده ها را بگدازد و بسوزاند و ما را صحیح و سالم به روز عید برساند .

بارالها به حق آبرو مندان درگاهت ما را به بی تقوائیهایمان آگاه کن و ما را در رفع آن یاری نما تا رحل ما از توشه نیک تقوا پر شود.

مرضیه رضایی