تابش قطره

در بیان دیگری در این ارتباط آمده است: «شاید انگیزه ی مخفی داشتن شب قدر این باشد که کسی که اراده ی درک شب قدر را دارد، شب های زیادی را به امید درک شب قدر شب زنده داری می نماید؛ در نتیجه، عبادت او زیاد و اجر و پاداش او افزایش یابد.»44چنان که خداوند رضای خود در میان انواع طاعات خود پنهان نموده تا مردم به همه ی طاعات الهی روی آورند؛ غضب و خشم خود را در میان گناهان پنهان کرده تا از همه ی گناهان بپرهیزند. دوستان خود را در میان مردم پنهان کرده تا مردم به همه ی انسان-ها احترام بگذارند؛ اجابت دعاها را در میان دعاها پنهان کرده تا مردم به همه ی دعاها رو آورند. و وقت مرگ را نیز مخفی داشته تا انسان ها در همه حال، آمادگی مرگ را داشته باشند.

نکته ی دیگری که در بیان فلسفه ی مخفی داشتن شب قدر بیان شده، این است: «وان لایتکل الناس عند اظهارها علی اصابه الفضل فیها فیفرّ طوافی غیره؛ راز مخفی داشتن شب قدر این است که مردم تنها به فضیلتی که از ناحیه ی درک شب قدر نصیب شان شده اکتفا نکنند که در انجام سایر وظایف خودشان کوتاهی نمایند.»46بنابراین یکی از رازهای مخفی ماندن شب قدر مصون داشتن انسان ها از دچار شدن به عجب و غرور است. زیرا اگر شب قدر معلوم باشد ممکن است، کسی با شب زنده داری در آن دچار عجب شده، در انجام سایر تکالیف خود کوتاهی نماید.

شاید یکی از رازهای مخفی بودن شب قدر در میان چند شب این باشد که اگر کسی به شب زنده داری و عبادت در یکی از آن شب ها موفق نشد، ناامید نشده، شب دیگری را به امید درک فضیلت شب قدر به عبادت و شب زنده داری بپردازد. بدون شک این امر می تواند یکی از الطاف الهی و از جلوه های تسهیل و آسان-گیری خداوند به بندگانش باشد. خداوند شب قدر را در میان چند شب مخفی داشت تا فرصت بیش تری به بندگان برای درک شب قدر داده شود و آن ها به امید دست یافتن به فضیلت شب قدر، شب های بیشتری را به عبادت و راز و نیاز با خداوند مشغول شوند.

منبع: ماهنامه پیام زن - شماره 245