يکم. تعمير و زيباسازى قبور ائمه اطهار(ع) تعظيم شعائر الهى است و قرآن مجيد آن را نشانه تقواى قلوب و تسلّط پرهيزگارى بر دل‏ها مى‏داند:

« وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ؛ » حج، آية 32

مقصود از شعائر در اين آيه، نشانه‏هاى دين الهى است. اولياى خدا ـ به ويژه آنان كه در راه گسترش دين جانبازى كرده‏اند ـ از شعائر و نشانه‏هاى دين او هستند. يكى از راه‏هاى بزرگداشت آنان ـ علاوه بر حفظ آثار و مكتب آنها ـ حفظ و تعمير قبور آنان است. معمولاً در ميان تمام ملل، شخصيت‏هاى بزرگ سياسى و دينى در نقاط حساس به خاك سپرده مى‏شوند و از مقبرة آنان به عنوان نشانه مكتب و نماد افتخار، محافظت مى‏شود. قرآن مجيد به روشنى به ما دستور مى‏دهد كه به بستگان و خويشاوندان پيامبر گرامى(ص) مهر ورزيم:

« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى » شورى، آية 23

 و مسلماً يكى از راه‏هاى ابراز علاقه به خاندان رسالت، حفظ و بزرگداشت مرقدهاى آنان است. به دليل همين ابراز احساسات و نشان دادن عشق و علاقه فراوان به اهل بيت(ع)، شيعيان همواره سعى كرده‏اند كه زيباترين هنرهاى معمارى و آيينه‏كارى و منبت‏كارى را در حرم‏ها و بناهاى متعلّق به آنان، به كار برند و ارزنده‏ترين و با ارزش‏ترين فلزات ـ اعم از طلا و نقره و ساير جواهرات ـ را وقف آن قبور مطهر نمايند و در تزيين گنبد و بارگاه آن بزرگان استفاده كنند. اين، نشانه تعظيم شعائر و بيانگر شكوه و اجلال آن بزرگواران در نزد مردم است. همچنين ديدن اين حرم‏هاى نورانى، يادآور عظمت معنوى و مقام والاى صاحب آن بارگاه است.

دوم. بزرگداشت مقام بزرگان دين ـ از طريق آبادانى و زيباسازى قبور آنان و به وجود آوردن امكانات رفاهى براى زائران و ارائه خدمات فرهنگى و مادى و ... مى‏تواند نقش ارزنده‏اى در گسترش و ترويج فرهنگ و ارزش‏هاى اسلامى و اسوه قراردادن ائمه اطهار(ع) و تمسّك به سيرة آن بزرگواران براى عموم مردم داشته باشد. اين خود، نتايج مهم و ارزشمندى در حوزه فردى و اجتماعى به دنبال دارد و در نهادينه كردن ارزش‏هاى الهى و انسانى مؤثر است. بسيارى از امور عام‏المنفعه (مانند خيرات، نذورات، اوقاف، مدرسه‏سازى، سرپرستى ايتام، پرداخت وجوهات شرعى، كمك به نيازمندان و...) از تأثيرات و نتايج بسيار ارزندة ساخت و ساز صحن و بارگاه امامان و امامزاده‏ها است؛ زيرا شكوه اين مكان‏هاى مقدس، در جذب مردم براى زيارت و انجام دادن خيرات مؤثر است. به عبارت ديگر، صرف هزينه‏هاى مالى به وسيلة افراد نيكوكار، براى زيباسازى و تجليل بارگاه بزرگان دين، سبب يادآورى مقام و عظمت والاى آن بزرگان وتعظيم شعائر الهى است و مردم بسيار زيادى را به سوى خود جلب مى‏كند و در گسترش فرهنگ و ارزش‏هاى الهى و سيره و منش فردى و اجتماعى آن بزرگواران مؤثر است.

سوم. اگر بين ساير بودجه‏هاى كلان فرهنگى كشور و نتايج حاصلة آن، با هزينه‏هاى صرف شده در اين گونه اقدامات مقايسه اى کنيم و نتايج آن دو را بسنجيم، اهميت اين قبيل اقدامات براى ما روشن مى‏شود و در بسط و گسترش آن كوشش مى‏كنيم.

چهارم. البته بايد از هرگونه اسراف و ريخت و پاش و انجام دادن امورى كه به هيچ وجه زيبنده نظام اسلامى و مكتب اهل بيت(ع) نيست، جلوگيرى كرد و براى استفاده بهينه از امكانات موجود، برنامه‏ريزى نمود و در جهت گسترش فرهنگ صحيح اسلامى و ارائه خدمات گوناگون از آن،بهره برد؛ خدماتى مانند ايجاد كتابخانه، زائرسرا، سالن اجتماعات، مراكز درمانى، امكانات آسايش، مراكز فرهنگى و تفريحى و ورزشى براى عموم افراد جامعه و... همان‏طور كه شاهد انجام گرفتن اين‏گونه اقدامات از سوى برخى مراكز دينى و زيارتى (مانند آستان قدس رضوى در مشهد و آستان مقدس حضرت معصومه(س) در قم و...) هستيم.

نقل از پایگاه اطلاع رسانی جهانی اهل بیت علیهم السلام