فتواي سی و هفت : محمّد بن صالح بن عثیمین در پاسخ به این پرسش که آیا پیامبران فقط در تشریع معصومند یا در همه امور، می گوید: انبیا و رسولان هنگامی که وحی خدا را بیان می کنند، از هر خطا و لغزشی که مخلّ به راستی و امانتداری باشد، مصون و معصومند و اما در آنجا که خود به اجتهاد می پردازند، ممکن است اشتباه کنند.

فتواي سی و هشت : شیخ عبدالعزیز بن عبداللّه بن باز مفتی کل سعودی : ذکر گفتن دسته جمعی به طوری که همه یک صدا ذکر بگویند، اصلی ندارد بلکه بدعت است و مشروع همان است که همگی ذکر بگویند، بدون اینکه قصد همخوانی داشته باشند.

فتواي سی و نه : شیخ عبدالعزیز بن عبداللّه بن باز مفتی کل سعودی: اگر مؤذن در پایان اذان با صدای آهسته دعا کند، کاری است مشروع، ولی اگر با صدای بلند ـ همچون اذان ـ دعا کند، این یک بدعت است؛ زیرا تصوّر می شود آن هم جزو اذان است و زیادی در اذان هم جایز نیست.

فتواي چهلم : شیخ عبدالعزیز بن باز مفتی کلّ سعودی: طولانی کردن سجده آخر نماز، عملی است نامشروع بلکه بدعت است و خلاف سنّت و مؤذن باید نمازش همچون نماز رسول خدا ( ص ) معتدل باشد.

فتواي چهل و یک : شیخ عبدالعزیز بن عبداللّه آل شیخ نایب مفتی کل سعودی: اختصاص دادن روز 15 شعبان به روزه و شب آن را به قیام برای نماز، یک بدعت است و اصلاً در دین بدعت حسنه ای وجود ندارد و هر بدعتی ضلالت است.

منبع : سایتها و وبلاگها

برای دیدن سایر فتاوایی که تاکنون نقل شده اینجا ببینید