سؤال: اگر شيعه حق است، چرا در اقليّت ميباشد و اكثريت، مذهب تسنّن را پذيرفتهاند؟
پاسخ: هيچگاه اكثريت نشانه حقانيت و اقليت نشانه خلاف آن نيست، در طول تبليغ پيامبران، از زمان حضرت نوح(ع) تا عصر حضرت خاتم(ص) مؤمنان در اقليّت بودند. قرآن آنگاه كه مبارزات پيگير انبيا را ياد ميكند، پيوسته تذكر ميدهد: گروندگان و مؤمنان به آنان بسيار اندك بودند. درباره نوح كه نهصد و پنجاه سال[1] به تبليغ پرداخت، ميفرمايد:
«وَما آمَنَ مَعَهُ إِلاّ قليل».[2] «جز اندكي به همراه او ايمان نياوردند».
در آيه ديگر ميفرمايد:
«وَقَليلٌ مِنْ عِبادي الشَّكُور».[3] «اندكي از بندگان من سپاسگزارند».
قرآن درباره پيروي از اكثريت، به پيامبر هشدار ميدهد وميفرمايد:
«إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الأَرْض يُضِلّوك عَنْ سَبيلِ اللّه».[4] «اگر از اكثـريت مردم روي زمين پيروي كنـي، تو را از راه خدا گمراه ميكنند».
و باز به پيامبر يادآور ميشود:
«وَما أَكْثَرُ النّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤمِنين».[5] «هر چند بكوشي، اكثريت مردم ايمان نميآورند».
بزرگترين جمعيتها در جهان از آنِ كشورهايي چون چين با حدود يك ميليارد و سيصد ميليون نفر و هند با بيش از يك ميليارد نفر جمعيت است كه اكثريت مردم آنها را ماديگرايان و بتپرستها تشكيل ميدهند. اگر مجموع جمعيت مسلمانان را كه يك ميليارد و سيصد ميليون تخمين زده ميشود نسبت به جمعيت 6ميلياردي كره زمين، بسنجيم، از اكثريت برخوردار نيستند.
بقیه را در ادامه مطلب بخوانید